هیچ وقت سر در نیاوردم که بابت بی‌خبری‌هایم از اوضاع روز و تحولات سیاسی چیزی از زندگی‌ام کم شده است یا چیزی به آن اضافه. همین الان چند متر عقب تر از میز من همکاران در حال رایزنی در خصوص جوانب آخرین حوادث سیاسی روز هستند. مذاکره؟ جنگ؟ توافق؟ نرخ دلار؟ هیچ حوصله شنیدنشان را ندارم. هدفون می‌گذارم که در خودم باشم. دیشب هم هیچ اخبار گوش نکردیم. دور همی افطاری بود و سریال‌های ماه رمضان و قاچ خنک هندوانه.

راستش، ترجیح میدهم دلم به قاچ کردن هندوانه قرمز خوش باشد تا از قاچ خوردن خونین جهان نگران!