به بچه هایی فکر میکنم که با عکسها زندگی کرده اند.

مادر یا پدری که رفته اند، خیلی پیش از این که خاطره ی ماندگاری در ذهن کودک نقش بزنند.

پس کودک مانده است و یک عکس. و عکس مانده است و کودکی ... که دیکر کوچک نیست.


نویسنده:  آیِ با کلاه | در ساعتِ 14:34 | لینک  |