در اتاق بی پنجره با دیوارهای سبز روشن.

ساعت‌هایی که می‌گذرند بی حساب و کتاب.

و تو، که نمایی نداری جز سقف،

و هیچ نمی‌دانی که از روشنایی روز چیزی باقی مانده یا نه.