بس که خود می‌پرستم، گشت بت‌خانه تنم
من همین امـــروز بایـد خـویشتن را بشکـنم

ترسم از آن که فردا دیر باشد، دیر؛ دیر!
این تبر هم بت شود در کـافرسـتان تنم

قربان ولیئی