نوشتنم وقت می‌خواهد و خلوت. من اندک اندک وقت های پراکنده‌ای دارم که به خلوت ختم نمی‌شوند.

نوشتنم حوصله می‌خواهد و تمرکز. من هر از چند گاهی اندک حوصله‌ای دارم که مثل گنجشکک شیطانی از این شاخه به آن شاخه می‌پرد.

نوشتنم عشق می‌خواهد و انگیزه. من عشقی دارم که انگیزه‌هایش پیر و سال‌خورده زیر تلی از دغدغه‌های هر روزه به خواب رفته‌اند.

نوشتنم هدف میخواهد و هدف و هدف ... اما من به انتهای این کار ایمان ندارم!

 


برچسب‌ها: نوشتن، درس

نویسنده:  آیِ با کلاه | در ساعتِ 11:2 | لینک  |