روزهایی با پس زمینۀ ثابت. مثل خانه‌ای که کاغذدیواری‌اش سال‌هاست عوض نشده. دیوارِ کنار پنجره رنگ باخته زیر نگاه تیز آفتاب. گل‌های کاغذ تتمۀ سیگارهای نیم‌سوخته را به یادگار نگاه داشته‌اند. سوراخِ خالیِ دودکشِ با هاله‌ای از خاکستری مایل به قهوه‌ای بر دیوار نشسته و تیرهای سقف به موازی‌ترین شکل ممکن رد دودۀ سالیان را در میان خود نقش زده‌اند.


نویسنده:  آیِ با کلاه | در ساعتِ 1:52 | لینک  |