مصاحبه بی.بی.سی با ساعدی - نقل شده در کتاب شناختنامۀ ساعدی نوشته‌ی جواد مجابی - صفحه‌ی 211

س. چه طور شد به طرف نمایشنامه نویسی جلب شدین؟

ج. برای اینکه آدم فضولی بودم. می‌خواستم قضایا رو یک جور دیگه حل بکنم. مثلاً من چه کار بکنم. من از گفتگوی آدمیزاد خیلی خوشم میاد و دیالوگ برای من اصلاً مسئله شوخی نبود. به ناچار، همین جوری یک دفعه دیدم هر کاری می‌کنم، هر نوع معلق که می‌زنم. آن چیزیست که اگر اینو بخواهیم اونو یک کم فشرده ترش بکنیم تبدیل می‌شه به نمایشنامه. رو این اساس من رفتم و همین کار رو کردم.