انتخاب، انتخاب ... باز هم انتخاب. دارم سعی میکنم تصمیم بگیرم که برای نوشتن یک مجموعه نامه که شاید به بایگانی زندگی ام بپیوندند و آن جا ماندگار شوند باید یک دفتر خوشگل و مرتب انتخاب کنم یا صرفاً هر چیزی که بشود در آن نوشت کافی ست.

در هر حال فعلا همین انتخاب شد. اگر واقعاً ماندگار بشوند، ارزش پاکنویس کردن هم پیدا میکنند. هر چند شاید ارزش لحظه ها که بین حروف و خطوط گره میخورند با بازنویسی از بین برود.

...

این ها را مینویسیم برای لحظه های نبودنت (که کم هم نیست) برای لحظه های نگفتمنم و برای لحظه های نشنیدنت.

از دست نویس های دی ماه هشتاد و هفت

روح خودم از وجودشون خبر نداشت