تفکیک جنسیتی
یادم میاد که توی مدرسه از مشکلات اساسیم با زبان عربی این بود که مونث و مذکر داره! خب فکرش رو هم نمیکردم روزی داوطلبانه شروع به یادگیری زبانی بکنم که به همین عارضه دچاره! البته فرانسه و عربی تنها زبانهایی نیستن که این خصوصیت رو دارن. کم نیستن زبانهای اینچنینی. خوشبختانه انگلیسیها به جدا کردن سوم شخص مفرد بسنده کردن. اما توی فرانسه جنست تمامی اشیا مشخصه، صفتها بر اساس اسمی که توصیف میکنند تغییر میکنند، و این در حالتهایی بر روی صرف افعال هم تاثیر میذاره و خب یاد گرفتن همهی اینها برای من فارسی زبان که هیچ گونه تفکیک جنسیتیای (به خصوص در بخش دستور) توی زبانم وجود نداره واقعا دشواره. تصور این که تلفن همراه خانوم باشه و کامپیوتر آقا خب قوهی تخیل قویای میخواد!
جالبه بدونید که همون قدر که ما فارسی زبانها سر این تفکیک جنسیتی زجر میکشیم (و باید دونه دونه موهای سرمون رو بکنیم تا دو خط خارجه ای صحبت کنیم)، این خارجیهای جنسیت زده هم از دیدن زبان بیدنگ و فنگ ما انگشت عجب به دندان میگزند و شدیداً حس میکنند که یک جای کار ایراد داره! آخه چه طور ممکنه که این همه خانوم و آقا همگی در یک وجود متجلی بشند؟!!!
دیسکلیمر (سلب مسئولیت): حالا من این رو نوشتم ولی اگر پس فردا روزی برامون مایهی دردسر بشه و دولت و مجلس بعد از طرح تفکیک جنسیتی دانشگاهها و کتب درسی اقدام به تصویب طرح تفکیک جنسیتی زبان فارسی بکنند مسئولیتش با من نیست ها!!!!
برچسبها: فرانسه، جنسیت، زبان
